STRONA GŁÓWNA ŻYCIORYS ZDJĘCIA INNI O STANISŁAWIE SANTORZE IRENA SANTOR W WIKIPEDII

POSŁUCHAJ, JAK GRAŁ STANISŁAW SANTOR:

Stanisław Santor: „Uważam, że muzyka to właściwie nie zawód, a choroba. Jeśli się człowiek nia zarazi jest nieuleczalna. Jeśli zaś nie zarazi się, powinien szukać innej pracy.”

Istnieje spore prawdopodobieństwo, że wiele osób odwiedzających tę stronę kojarzy Stanisława Santora jedynie jako męża Ireny Santor, "pierwszej damy polskiej piosenki". Poznali się w Zespole Pieśni i Tańca "Mazowsze", gdzie On akompaniował Jej w "Dumce o ptaszku". Pokochali się i pobrali w 1957 r.Kliknij, a dowiesz się więcej na ten temat. Tu chcemy przedstawić Stanisława Santora przede wszystkim jako znakomitego skrzypka, którego dorobek został nieco zapomniany. Ale - na zachętę - duet Ireny i Stanisława Santorów. W 1968 to nagranie wywołało spory szum towarzyski..."Miło wspomnieć"

Stanisław Santor przez 31 lat był pierwszym skrzypkiem Orkiestry Polskiego Radia, założonej i kierowanej przez Stefana Rachonia. Rachoń, sam skrzypek, skupił wokół siebie prawdziwych mistrzów tego instrumentu. Proszę posłuchać, jak brzmiała tamta sekcja smyczków w uwerturze do "Wilhelma Tella" G. Pucciniego.

Wśród nagrań Stanisława Santora znalazły się aż trzy kompozycje Aleksandra Zarzyckiego: liryczny, romantyczny „Romans E-dur” i zdecydowanie mniej znane miniatury taneczne: zbliżone do „Romansu” „Andante” wprowadza „Poloneza A-dur”. Warto zaznaczyć, że A. Zarzycki był pianistą a nie skrzypkiem. Jego miniatury skrzypcowe są jednymi z pierwszych stworzonych przez kompozytorów nie będących koncertującymi skrzypkami.

Kolejnym przykładem kompozycji na skrzypce stworzonej przez wirtuoza fortepianu może być grana przez Santora „Canzonetta” Mauritza Moszkowskiego.

Albo „Serenada hiszpańska” w swoim czasie wysoko cenionej, a dziś całkiem zapomnianej kompozytorki i pianistki Cecile Chaminade, prywatnie szwagierki M. Moszkowskiego.

Skoro już mowa o powiązaniach prywatnych: Cecile Chaminade była studentką francuskiego kompozytora i skrzypka zarazem, Benjamina Godarda, który skomponował „Koncert Romantyczny” na skrzypce i orkiestrę. Stanisław Santor nagrał kiedyś „Canzonettę” z tego „Koncertu”.

Równie chętnie, co po klasykę, sięgał Stanisław Santor po utwory kompozytorów, których znał osobiście. Nagrał m.in. „Cygański karnawał” Marka Sewena (dyrygenta, altowiolisty; założyciela słynnej orkiestry kameralnej „Warszawskie smyczki”). Warto posłuchać także fragmentu „Gavot-Burlesque” Ryszarda Sielickiego, znanego głównie jako twórca przebojowych piosenek: „Chłopcy z obcych mórz”, „Czarny szal”, „Dla ciebie miły”, „Na Francuskiej”, czy „Jak odnaleźć twój ślad” z repertuaru Ireny Santor. I jeszcze „Souvenir” napisany przez Czesława Aniołkiewicza, tego samego, który skomponował muzykę do „Przygody na Mariensztacie”, znakomitego pianistę – akompaniatora, członka orkiestry Stefana Rachonia.

Jak każdy koncertmistrz, miał Stanisław Santor w swoim repertuarze utwory natychmiast rozpoznawane przez szeroką publiczność: stworzoną przez polskiego skrzypka, Adama Andrzejowskiego, „Burleskę”, i piękny „Romans” Reinholda Gliera. „Banjo i skrzypce” to najpopularniejsza kompozycja amerykańskiego skrzypka Williama Krolla (1901-1980). Pieśń Rudolfa Sieczyńskiego „Wiedeń, miasto moich marzeń”to prawdziwy przebój wielu śpiewaczek operetkowych i operowych, tu zaaranżowana na skrzypce i orkiestrę. I wreszcie, na zakończenie, najsłynniejsza kompozycja węgierskiego skrzypka Ottokara Novacka – utwór prawdziwie wirtuozowski, ulubiony popisowy numer Stanisława Santora: „Perpetuum mobile”...

Grał dla Państwa Stanisław Santor z towarzyszeniem Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji pod dyrekcją Stefana Rachonia

Cytowane tu utwory (poza „Miło wspomnieć” i „Uwerturą do Wilhelma Tella”) zostały, w różnym czasie, nagrane z anteny Polskiego Radia. Zamieszczone fragmenty służą jedynie informacji.